Navigation path

Left navigation

Additional tools

Tag ‘afstandsonderwijs’

Kun je me zien? Kun je me horen? Nieuwe onderwijs- en leeromgevingen en het nieuwe ‘normaal’

Tuesday, July 20th, 2021

Door Dr. Begoña Rodríguez de Céspedes, hoofddocente Vertaalwetenschap en cursusleidster voor de MA Translation Studies aan de Universiteit van Portsmouth, Verenigd Koninkrijk.

(Vertaald vanuit het Engels door Pietro Betlem en gereviseerd door Jasper Bourjou in het kader van Vertaalbureausimulatie, Master of Arts in het Vertalen, Vrije Universiteit Brussel)

Het is 2006 en het vertaalteam van de Universiteit van Portsmouth huivert bij het vooruitzicht dat het voor het volgende academiejaar onlinemateriaal moet produceren… “Waarom? Hoe lang duurt het om het materiaal te produceren? Wie zal ons ondersteunen? Welke virtuele omgeving zullen we gebruiken? Hoe communiceren we met onze studenten? Hoe moeten we lesgeven?!”

Velen hebben zich ongetwijfeld deze vragen gesteld in het voorjaar van 2020, toen ons werd gevraagd de klaslokalen te verlaten, ons thuis af te zonderen en les te gaan geven via de verschillende vergaderplatforms en online tools die op de markt beschikbaar zijn. In zeer korte tijd zijn wij experten geworden in online-communicatie en -technologie in zeer uiteenlopende scenario’s, gaande van onze studenten onderwijzen tot virtuele werkvergaderingen, virtuele doktersafspraken, familiequizzen, webinars, conferenties en zelfs lessen in lichaamsbeweging en online-repetities van a capella koren!

In 2006 leek het ons een goed idee om het materiaal dat we op de campus onderwezen te reproduceren, zodat we studenten konden bereiken die anders niet naar Portsmouth zouden kunnen reizen om er te studeren vanwege financiële, familiale of werkgerelateerde verplichtingen. Dit leken destijds goede redenen om een afstandsprogramma vertalen aan te bieden om de inschrijvingscijfers te doen stijgen. Zo waren er alleen al in 2014 meer dan 300 studenten ingeschreven om de MA Translation Studies via afstandsonderwijs te volgen, terwijl het aantal studenten op de campus aanzienlijk lager lag.

In het najaar van 2020 moesten veel universiteiten voor het eerst hun onderwijs geheel of gedeeltelijk online laten doorgaan. Het vormde een ontmoedigend vooruitzicht in een nieuwe leer- en onderwijsomgeving, die enorm kon verschillen naargelang de context en de middelen. Onderwijs op afstand werkt in de reeds genoemde scenario’s en het is een oplossing terwijl we het risico van besmetting op de campus tot een minimum herleiden en wachten tot de pandemie afneemt, maar vormt het een duurzame onderwijsmethode?

Er zijn veel factoren om rekening mee te houden bij het opzetten van online lessen, zoals de grootte van de klas (aantal studenten per module/onderwerp) of het in evenwicht brengen van de hoeveelheid synchroon (live) en asynchroon onderwijs, wat van essentieel belang is. Ik raad aan om te beginnen met het gebruik van synchrone sessies ter ondersteuning van zelfstudie, motivatie en groepscohesie, maar gebruik zeker een mix van zowel synchroon als asynchroon voor uw onderwijs. Voor onze eigen gezondheid en mentaal welzijn, kunnen en mogen we niet 24/7 online zijn. Als u lesgeeft in afstandsonderwijs, kunt u in plaats daarvan specifieke online vergaderingen organiseren op belangrijke momenten van het programma. Als u wordt gevraagd om voor het eerst uw colleges online te geven, dan geeft u misschien synchroon les. Dit moet zowel in uw rooster als in dat van de studenten worden aangegeven. Wees echter voorbereid op ieder scenario. Denk aan een plan B voor het geval je virtuele leeromgeving (VLE) of internetverbinding uitvalt! Je les vooraf opnemen kan werken, maar maak deze interactief – een PowerPoint met een verhaal van een uur is niet boeiend. Maak uw sessies korter, maar neem activiteiten op die leiden tot brainstorming of groepswerk. Ook aparte werkgroepen creëren, zorgt voor samenwerkend leren.  Bovenal, varieer en wees creatief!

Discussieforums werken goed, vooral voor asynchroon onderwijs, in feite kunnen verschillende forums (zowel academisch als sociaal) worden opgezet op uw VLE om communicatie te stroomlijnen en om een gemeenschapsgevoel te creëren wanneer er geen face-to-face interactie mogelijk is.

Denk eraan:

1 – Virtueel lesgeven kan veel tijd in beslag nemen, dus tijdbeheer en duidelijke instructies zijn essentieel.

2 – Stel duidelijke deadlines en laat uw studenten weten wanneer ze feedback zullen ontvangen.

3 – Maak de verwachtingen duidelijk vanaf het begin om misverstanden en latere kritiek te vermijden.

4 – Communiceer doeltreffend en beknopt, de instructies moeten duidelijk zijn en de taken moeten haalbaar en uitvoerbaar zijn (wees empathisch).

5 – Oefen wat bekend staat als “actief blended learning” door vóór de sessie oefenactiviteiten te houden; en houd achteraf een sessie om de activiteiten te versterken, te evalueren of om erover te reflecteren.

Als u lesgeeft via een programma voor afstandsonderwijs, denk dan ook aan het soort leerder dat de cursus volgt – welke ondersteuning heeft die nodig? Zijn het autonome leerders? Zijn ze computervaardig? Om ervoor te zorgen dat iedereen zijn weg kent in onze VLE, gebruiken we introductiemateriaal op de opleidingssite, met introducties over de online bibliotheek, studentenondersteuning en video-introducties tot de modules, naast andere belangrijke informatie.

Al bij al kunnen er meer voordelen dan nadelen zijn aan virtueel onderwijs, voor zowel studenten als personeel in de huidige situatie. We onderwijzen en leren overal en altijd, het kan ook worden beschouwd als een gelegenheid om onderwijs- en leerpraktijken te herzien. Er zullen uitdagingen zijn bij de aanpassing aan nieuwe omgevingen, maar de oplossing is dat men zich aanpast, flexibel is en geduldig blijft.

In deze wereld van digitalisering en virtuele omgevingen die zowel ons werk als ons privé-leven beïnvloeden, moet ik toegeven dat ik ernaar verlang terug te keren naar echt face-to-face werk, maar voor sommige cursussen is er misschien geen weg meer terug… de tijd zal het leren.

Corona en EMT – crisis of kairos?

Tuesday, July 20th, 2021

Door Konrad Fuhrmann, Directoraat-generaal Vertaling van de Europese Commissie, EMT-Team

(Vertaald vanuit het Engels door Alex Anna Dechilly en gereviseerd door Loran Van Eenaeme in het kader van Vertaalbureausimulatie, Master of Arts in het Vertalen, Vrije Universiteit Brussel)

Alle cultuur is het antwoord op een crisis – dat is in algemene termen hoe de historicus Arnold Toynbee historische evolutie beschreef. Het onmiddellijke antwoord van het EMT-netwerk op de uitdagingen van de Covid-crisis was een soort Corona-cultuur voor het onderwijzen van vertalingen onder de nieuwe bijzondere omstandigheden, waar niemand ooit aan kon denken.

In een eerste moment leken alle inspanningen die sinds oktober 2019 door het pas verkozen netwerk werden geleverd – het opzetten van de nieuwe raad van bestuur, het vaststellen van prioriteiten, het plannen van de volgende netwerkvergaderingen – te worden gedwarsboomd of op zijn minst zwaar te worden verhinderd door het verraderlijke virus en de maatregelen die werden genomen om het te bestrijden.  Geen fysieke vergaderingen meer, geen rechtstreeks netwerken, geen spontane ideeën over toekomstige samenwerking tijdens de koffiepauzes … Corona heeft het hart van EMT geraakt!

Na de eerste schok echter, na een kort verblijf in het bed van de intensieve zorg, herstelde EMT figuurlijk gezien onmiddellijk weer tot volle kracht en gebruikte zijn netwerkmiddelen om het isolement van de lockdown en andere beperkingen te doorbreken. Weliswaar moest de netwerkbijeenkomst in maart zonder discussie worden afgelast, maar de “afgelastingscultuur” eindigde onmiddellijk en maakte plaats voor een zeer creatief debat: methoden van afstandsonderwijs, gebruik van digitale hulpmiddelen en internetbronnen, waarover het netwerk al als secundair onderwerp had gesproken, kwamen van de ene op de andere dag in het middelpunt van de belangstelling te staan. Een Coronagroep voor afstandsonderwijs en evaluatie in Yammer is begonnen met een intensieve uitwisseling van de beste praktijken, trucs en aanbevelingen om een pakket aan noodhulpmaatregelen samen te stellen. In reactie op de crisis veranderde het netwerk in een vangnet om om te gaan met de uitdagingen van de crisis. Het virus heeft een algemene tendens versterkt om meer gebruik te maken van afstandsonderwijs en om nieuwe digitale tools voor onderwijs en beoordeling toe te passen. Een van de deelnemers aan de Coronagroep drukte het zo uit: de pandemie heeft de crisis in het talenonderwijs en de taalevaluatie simpelweg bespoedigd en antwoorden opgeleverd, die op een dag mainstream zullen worden.

Er zijn zes werkgroepen opgericht, die zich bezighouden met de zichtbaarheid en het bereik van de EMT, technologische competentie, L2-vertaling, audiovisuele vertaling (AVT), CATO en PSIT, en die regelmatig online vergaderen. In tegenstelling tot alle pessimistische verwachtingen heeft de on-line coördinatie zeer goed gewerkt.

Wat komt er nu? In deze periode van uiterste onzekerheid zijn gedetailleerde plannen B natuurlijk onmisbaar. Voorlopig is het duidelijk dat de volgende netwerkbijeenkomst 29-30 oktober virtueel zal worden georganiseerd en dat alleen de sprekers naar Brussel zullen komen. Het programma omvat verslaggeving over de resultaten van de werkgroepen en andere EMT-activiteiten, alsook break-outsessies: virtuele vergaderingen met DGT-hoofden van taalafdelingen en debatten over toekomstige onderwerpen. Technisch gezien zal dit een grote uitdaging zijn voor het EMT-team, dat met verschillende nieuwe tools te maken krijgt om virtuele plenaire zittingen met on-line tolken en break-outsessies met een andere tool te organiseren. Dit zal ook een soort generale repetitie zijn voor plan B-oplossingen in de toekomst. Wij hopen nog steeds dat de netwerkbijeenkomst in maart 2021 in Leipzig min of meer normaal kan worden georganiseerd, maar dat is allesbehalve zeker. Het is duidelijk dat zelfs de beste virtuele oplossingen de levendigheid en spontaniteit van fysieke vergaderingen, en de toevallige gesprekken in de koffiepauzes, niet kunnen vervangen. De huidige crisis is echter een goede gelegenheid om onze plannen B uit te voeren, om te oefenen met nieuwe tools, om beter voorbereid te zijn op toekomstige epidemieën, vulkaanuitbarstingen en andere rampen, die invloed kunnen hebben op het werk van EMT. Laten we de uitdaging aangaan en de Corona-cultuur van EMT volledig ontwikkelen!

Mijn afstandsleren

Tuesday, July 20th, 2021

Door Reka Eszenyi, EMT co-vertegenwoordiger Departement voor Vertalen en Tolken, Eötvös Lóránd Universiteit, Boedapest (ELTE)

(Vertaald vanuit het Engels door Alex Anna Dechilly en gereviseerd door Loran Van Eenaeme in het kader van Vertaalbureausimulatie, Master of Arts in het Vertalen, Vrije Universiteit Brussel)

De titel hierboven is ontleend aan het boek dat onze afdeling onlangs publiceerde over de lessen die wij hebben geleerd tijdens het voorjaarssemester van 2020. Wij bieden MA-cursussen vertalen (EMT) en tolken, conferentietolken (EMCI), audiovisueel vertalen en cursussen afstandsonderwijs in vertalen, revisie en terminologie aan.

De omstandigheden voor cursussen die normaliter de aanwezigheid van studenten en docenten vereisten, zijn in maart 2020 radicaal veranderd. Wij realiseerden ons dat dit het nieuwe normaal was in onze klaslokalen, althans voor de onvoorspelbare, maar hopelijk slechts nabije toekomst. We gingen verder met lesgeven en leren, en in deze buitengewone periode leerden we veel nieuwe vaardigheden, trucs en lessen. En wij bleven onszelf en onze studenten vragen stellen over hoe afstandsonderwijs moet worden gegeven in cursussen waar persoonlijke aanwezigheid noodzakelijk is en gewaardeerd wordt. Wat is de optimale hoeveelheid taken die de studenten op het vereiste competentieniveau brengt en nog steeds optimaal is als werkbelasting voor de tutoren? Wat moet de instructiewijze zijn? Synchroon, asynchroon of een combinatie van die twee? Welk(e) platform(en) moet(en) worden gebruikt? Hoe moeten examens worden georganiseerd zodat ze studenten op een geldige, eerlijke manier testen en alle deelnemers gelijke kansen bieden? En hoe passen onze keuzes en voorkeuren in het institutionele kader van de universiteit?

Deze vragen en een aantal antwoorden daarop vormden de ruggengraat van een studiebundel die wij eind 2020 publiceerden. De onderwerpen gingen onder meer over klaslokalen, platformen en examens, vertaler, audio-visueel vertaler, tolk en ook doctoraatsopleiding. Een van onze auteurs, Szilvia Kovalik-Deák, beschrijft de verschuiving van aanwezigheid naar online als volgt:

De klas stroomde vol met studenten. Iedereen praatte op hetzelfde moment, een routine voor de les. Iemand kwam naar me toe en informeerde naar een vertaalprobleem. Het lokaal bruiste zoals gewoonlijk. Toen wendde ik mij tot mijn leerlingen en stelde dezelfde vraag die ik hen altijd stelde, namelijk hoe zij zich voelden op die mooie lentedag. We praatten in het Frans, onze gemeenschappelijke taal voor het werk. Ik stelde elk lid een individuele vraag, wat het signaal was om hun aandacht op de les te richten. Hiermee begon het college gebaseerd op interacties tussen docent en student, student en student. (2020:6)

Het scherm vult zich met gezichten. We kletsen een paar minuten voor de les, zoals gewoonlijk. De leerlingen spreken niet tegelijkertijd, maar iedereen krijgt de kans om een paar woorden te zeggen. Ik zie de kat van een van mijn studenten zich lui uittrekken en van het bureau springen. Bence is weer vergeten zijn microfoon aan te zetten, dus ik herinner hem eraan dat te doen. Dan, zoals altijd, wend ik me tot mijn leerlingen en vraag ik hoe zij zich voelen op deze mooie lentedag. We praten in het Frans, onze gemeenschappelijke taal voor het werk. Ik stel elk lid een individuele vraag, wat het signaal was om hun aandacht op de les te richten. Daarmee begint het college gebaseerd op interacties tussen docent en student, student en student. Een beetje anders, maar toch, bijna zoals gewoonlijk… (2020:16).

Sommige collega’s stelden vragenlijsten op om na te gaan hoe nuttig de tools waren die zij in de cursus gebruikten om het gebrek aan persoonlijk, aanwezigheidscontact, zoals fora, of opnames te compenseren, terwijl anderen artificiële intelligentie gebruikten om de vooruitgang van de studenten te toetsen. Wij hebben geleerd dat cursussen in ondertiteling, vertaalprojecten of conferentietolken allemaal online kunnen worden gegeven, op een aanvaardbaar niveau. Ik weet niet zeker of dit het nieuwe normaal aan het worden is, maar in elk geval hadden al onze online pogingen en inspanningen elementen die we zullen behouden zodra we naar onze echte klaslokalen terugkeren. Daartoe behoren de enorme hoeveelheid taken en opdrachten die niet worden afgedrukt of per e-mail worden verzonden, maar worden geüpload naar leermanagementsystemen en geheugenschijven, de nieuwe platformen en toepassingen die we leerden gebruiken en die een succesvolle aanvulling kunnen vormen op de klassikale communicatie, het gebruik van artificiële intelligentie om taken toe te wijzen en te corrigeren die zonder menselijke hulp kunnen worden uitgevoerd, en ten slotte de enorme flexibiliteit en motivatie van zowel de studenten als de docenten die onze cursussen in deze buitengewone tijden deden en doen werken.

Het slotartikel in het boek laat de stem van de studenten horen. Door open vragen te beantwoorden, beschrijven zij hun ervaringen van het tweede semester van 2020.

Ik denk dat we het beste uit deze situatie hebben weten te halen. Dus, high-five aan iedereen!!! :* (Robin, 2020:189)

Ons boek is eind 2020 in het Hongaars verschenen en zal naar verwachting in mei 2021 in het Engels verschijnen.

Tags: afstandsleren, afstandsonderwijs, vertaalopleiding

Categories

EMT map 2019-2024

EMT map