Navigation path

Left navigation

Additional tools

Tag ‘beroepservaring’

Van Triëst naar Luxemburg … tijdens een pandemie

Tuesday, July 20th, 2021

Door Jasmine Mazzarello, stagiaire bij Blue Book, voormalig studente in Gespecialiseerd Vertalen en Conferentietolken aan de Universiteit van Triëst (Italië).

(Vertaald vanuit het Engels door Kimberly Casier en gereviseerd door Nicolas Goossens in het kader van Vertaalbureausimulatie, Master of Arts in het Vertalen, Vrije Universiteit Brussel)

2020 is waarschijnlijk niet het beste jaar om af te studeren en op zoek te gaan naar werk. Toen ik in december 2019 afstudeerde aan de universiteit van Triëst, maakte ik me al zorgen over het gebrek aan werkvooruitzichten voor jonge mensen, vooral met een achtergrond in geesteswetenschappen. Hoewel de pandemie de onzekerheid in Europa zeker heeft verergerd, heb ik tot nog toe positieve ervaringen opgedaan. Ik hoop dat deze bemoedigend kunnen zijn voor degenen die hun vertaalstudies afronden en worstelen om hun weg te vinden in deze steeds veranderende omstandigheden.

Ik ben afgestudeerd in Triëst met een Bachelor in Toegepaste Interlinguïstische Communicatie en een Master in Gespecialiseerd Vertalen en Conferentietolken. Tijdens deze periode heb ik specifieke vertaalvaardigheden opgedaan in verschillende sectoren, alsook een sterke taalkundige kennis, waarbij ik mij focuste op het Italiaans (mijn moedertaal) en mijn drie werktalen: Engels, Duits en Frans. Dankzij de structuur van de vertaalcursussen kon ik vanaf het begin met teksten werken die lijken op die van een echte werkomgeving. Bovendien hebben de regelmatige feedback en het groepswerk me geholpen om beter te worden in praktische projecten, na het bestuderen van de theoretische aspecten.

In mijn laatste jaar kreeg ik de kans om deel te nemen aan het Double Degree-project met de Monash University in Melbourne, Australië. Daar heb ik verschillende vaardigheden kunnen perfectioneren. Ik heb in het bijzonder gewerkt aan mijn vermogen om in zeer multiculturele omgevingen te werken. De diversiteit van Melbourne draagt sterk bij tot de vormgeving van de taalkundige diensten die beschikbaar zijn voor de bevolking en voor etnische minderheden, die tegenwoordig in bijna alle openbare diensten gebruik kunnen maken van vertalers en tolken. Het aanbod van de universiteiten kan niet anders dan deze realiteit weerspiegelen met verschillende opleidingen voor gemeenschapstolken (terwijl in Triëst de nadruk eerder ligt op conferentietolken) in de gezondheidszorg en in de juridische sector, met stages en werkaanbiedingen die bij deze opleidingstrajecten passen.

Hoewel Triëst op zijn eigen manier ook een kruispunt voor culturen is en misschien zelfs de meest multiculturele stad van Italië, Melbourne en Triëst waren voor mij de ideale plaatsen om te leren hoe mensen en gemeenschappen met elkaar verbonden kunnen worden, aangezien ik de kans kreeg om twee verschillende systemen te vergelijken en het beste uit elk systeem te halen.

Nadat ik naar Triëst teruggekeerd was om af te studeren, wilde ik mijn vertaalvaardigheden in een Europese context blijven aanscherpen. Ik heb dus gesolliciteerd voor het Blue Bookstage-programma van de Europese Commissie, die mij na selectie de mogelijkheid aanbood om te gaan werken bij de Italiaanse eenheid van het directoraat-generaal Vertaling, gevestigd in Luxemburg.

Het Blue Bookstage-programma, dat ik in juli voltooid heb, was een zeer leerrijke ervaring die mijn opleiding verrijkte en mij in staat heeft gesteld de vaardigheden die ik in Triëst had opgedaan op de proef te stellen.  Ik heb geleerd hoe ik verschillende tekstsoorten moet benaderen, efficiënt onderzoek moet verrichten en vertaalproblemen kan oplossen door mijn keuzes te verantwoorden. Het versterkte ook mijn taal- en digitale vaardigheden, die belangrijk zijn voor vertalers in de 21e eeuw. In de afgelopen maanden ben ik als professional aanzienlijk gegroeid, kreeg ik de verantwoordelijkheid voor vertaalprojecten, leerde ik voortdurend bij door de feedback van collega’s, ontwikkelde ik een detailgerichte aanpak en nam ik een kijkje achter de schermen van het directoraat-generaal Vertaling van de Europese Commissie. Hoewel het maar 5 maanden duurde, heeft mijn deelname aan de grootste vertaaldienst ter wereld mijn verlangen aangewakkerd om taalbarrières te blijven reduceren en bij te dragen aan het Europese project – dat dankzij vertalers en taaldienstverleners alle 24 officiële EU-talen spreekt.

Maar laten we niet vergeten dat er een pandemie gaande is …

De corona-uitbraak had onvermijdelijk gevolgen voor mijn stage bij de Commissie. Door de pandemie kon ik alleen de eerste twee weken op kantoor werken, daarna werd telewerken de norm. Nadat ik een paar collega’s leerde kennen en de belangrijkste instructies voor mijn taken had ontvangen, heb ik vier en een halve maand vanuit mijn gehuurde slaapkamer in Luxemburg gewerkt, wat een ongekende, stressvolle, uitdagende maar opbeurende ervaring bleek te zijn! Verhuizen naar een nieuw land en thuiswerken terwijl er een pandemie gaande is: zo had ik niet verwacht dat mijn EU-stage zou lopen.

Hoe absurd het ook lijkt, was er ook een positief gevolg van mijn stage. Ik heb namelijk de kans gekregen om van binnenuit mee te maken hoe de Commissie heeft gereageerd en vooral hoe het directoraat-generaal Vertaling en mijn eenheid zich aan de crisis hebben aangepast. De teksten die werden vertaald veranderden geleidelijk aan van onderwerp en gingen meer en meer over de pandemie, corona, de economische, sociale en werkgelegenheidsgevolgen en de onmiddellijke behoeften aan digitalisering. Om over dit alles te schrijven, werden nieuwe woorden gebruikt (bijvoorbeeld de naam van de ziekte zelf); de uitdaging bestond erin deze op consistente wijze te vertalen en te gebruiken in de Commissie en in de andere EU-instellingen. Naast het feit dat het buitengewoon interessant was om dit proces te observeren, heb ik de workflow binnen het DG en ook algemene EU-kwesties, zoals de groene en digitale overgangen, beter kunnen leren begrijpen.

Om voor de hand liggende redenen is het geven van enig professioneel advies nu uiterst ingewikkeld geworden. Ik ben er echter van overtuigd dat mijn generatie erin zal slagen de uitdagingen van de crisis in de gezondheidszorg aan te gaan, mede dankzij de EU, en alles in het werk zal stellen om in heel Europa kwaliteitsonderwijs en nieuwe beroepservaring te blijven voorzien. Tijdens een wereldcrisis als deze is het van cruciaal belang de rol te benadrukken van de Unie en van de samenwerking tussen professionals die informatie in de desbetreffende doeltaal op grote schaal beschikbaar maken. Evenzo is een kwaliteitsopleiding voor het verlenen van taaldiensten van cruciaal belang, zoals die wordt aangeboden aan de prestigieuze universiteit van Triëst en aan alle EMT-universiteiten. Net die universiteiten stellen ons in staat verenigd te blijven en zelfs de meest complexe en ongekende uitdagingen aan te gaan, zoals de uitdaging die ons nu voorgeschoteld wordt.

Verbetering van de overgang van het klaslokaal naar de werkplek: het vinden van een middenweg via een stageprogramma

Tuesday, July 20th, 2021

Door dr. Cristina Álvaro Aranda, voormalig student in de MA in Intercultural Communication, Interpreting and Translation in Public Services, Universiteit van Alcalá, Spanje

(Vertaald vanuit het Engels door Alex Anna Dechilly en gereviseerd door Loran Van Eenaeme in het kader van Vertaalbureausimulatie, Master of Arts in het Vertalen, Vrije Universiteit Brussel)

De voltooiing van onze universitaire studies betekent het einde van een fase, maar opent ook deuren die kunnen leiden tot een nieuwe horizon van zorgen en vragen over waar onze professionele carrière ons heen brengt. Heb ik genoeg geleerd tijdens mijn universitaire studie? Ben ik al klaar voor de arbeidsmarkt? Jaren later denk ik vanuit een iets andere invalshoek over deze kwesties na. Met deze vragen word ik niet langer geconfronteerd als pas afgestudeerde student van de Europese Master in Interculturele Communicatie, Tolken en Vertalen in Openbare Diensten (Master CITISP) aan de Universiteit van Alcalá (Spanje), maar als een van de medewerkers ervan. Daarom gaat mijn belangstelling nu uit naar de vraag hoe universiteiten de integratie van studenten in hun toekomstige jobs kunnen vergemakkelijken.

De arbeidsmarkt voor vertalers en tolken in de openbare dienstverlening evolueert mee met de economische, politieke en sociale realiteit waarin zij zich bevindt, wat onvermijdelijk vraagt om veelzijdige en multidisciplinaire professionals met overdraagbare vaardigheden en een groot vermogen om zich aan steeds veranderende contexten aan te passen. Het meest recente bewijs voor deze stelling is te vinden in de COVID-19-gezondheidscrisis, die alle sectoren van onze wereld zoals wij die kennen tot het uiterste heeft gedreven. Universiteiten, als thuishaven van kennis, moeten inspelen op maatschappelijke behoeften. Het ontwerpen van opleidings- en onderwijsprogramma’s moet dus stroken met de eisen en vereisten van de industrie die de toekomstige afgestudeerden in dienst zal nemen, zowel op lokaal als internationaal niveau. De overgang van het klaslokaal naar de werkplek kan echter ingewikkeld zijn als er verschillen bestaan tussen het profiel van de leerlingen bij het verlaten van het klaslokaal en dat van de beroepssector. Een van de eerste manieren waarop studenten met de “echte wereld” in aanraking kunnen komen, is via universitaire stageprogramma’s waar zij de kennis die zij tijdens hun opleiding hebben opgedaan, toepassen op verschillende beroepsactiviteiten.

De CITISP-master van de Universiteit van Alcalá wordt al meer dan tien jaar onderwezen om toekomstige vertalers en tolken op administratief, juridisch, gezondheids- en onderwijsgebied op te leiden, die zullen fungeren als interlinguïstische en interculturele verbindingspersonen tussen openbare dienstverleners en -gebruikers. Om hun opleiding af te ronden, moeten de studenten stage lopen in verschillende centra en instellingen (T&I-bedrijven, NGO’s, universiteiten, ziekenhuizen, rechtbanken, ziekenhuizen of scholen), waar zij de gelegenheid krijgen zich geleidelijk vertrouwd te maken met de interne werking van de gastentiteiten en hun vaardigheden te testen, waarbij zij steeds worden bijgestaan door een mentor die hun activiteit begeleidt. Stages, die een raakvlak tussen universiteit en bedrijfsleven vormen, zijn een ideaal punt om een visie te bevorderen waarin opleiding en arbeidsgeschiktheid elkaar kunnen aanvullen.

In die zin spelen erkende stagecentra een fundamentele rol in de onderwijsfasen. Zij kunnen de universiteiten van informatie voorzien over hun eisen en verwachtingen. Op hun beurt kunnen de universitaire curricula, gestuurd door de voornaamste belanghebbenden, bijgewerkte kennis opnemen in de programma’s voor een bachelor, master of permanente educatie, waardoor de studenten een profiel kunnen ontwikkelen dat aansluit bij de werkcontext. Het onderzoeken van de visie van potentiële werkgevers kan gebeuren door middel van enquêtes en infodagen. Maar met de vooruitgang van de sociale netwerken zou een online platform een betere optie kunnen zijn (of, waarom niet, een Tinder-voor-jobs app?). Elk centrum zou een informatieblad invullen met de basiskenmerken van hun werkactiviteit, de criteria die zij hanteren bij de aanwerving of wat zij in hun werknemers zoeken. Door deze punten duidelijk te definiëren zou de industrie afgestudeerden kunnen verwelkomen die een opleiding hebben genoten die beantwoordt aan realistische beroepskenmerken en -behoeften. Zo vereist de populariteit van het tolken op afstand of de behoefte aan basisbegrip op het gebied van tekst- en beeldbewerking en lay-out in de vertaalsector een specifieke opleiding, die in de masteropleiding CITISP is geïmplementeerd met optie tot aanvullende workshops voor studenten. Natuurlijk zijn universiteiten en werkgevers niet de enige stemmen die moeten worden gehoord. Ongeacht het universitaire programma dragen de studenten van de vorige edities zeer waardevolle lessen met zich mee over de competenties en vaardigheden die zij tijdens hun opleiding in de les hebben opgedaan en die van pas kwamen in hun stages en huidige jobs.

Kortom, stageprogramma’s vormen een belangrijke fase in de overgang van het klaslokaal naar de werkplek waarmee alle studenten onherroepelijk te maken zullen krijgen. Als middenweg tussen theorie en praktijk bevinden wij ons in een “limbo” die benut moet worden om enerzijds realistische en geactualiseerde kennis te integreren in opleidingsprogramma’s die beantwoorden aan het profiel van de werkgevers en anderzijds bekwame en voorbereide studenten op te leiden die weten hoe zij zich een weg moeten banen door de praktische moeilijkheden van de arbeidsmarkt en haar behoeften. Het is onze verantwoordelijkheid om ruimtes te creëren waar alle partijen die betrokken zijn bij het vertalen en tolken (in openbare diensten) gehoord kunnen worden. Werkgevers moeten de tekortkomingen van de studenten die zij ontvangen identificeren, terwijl de universiteiten de studenten niet alleen moeten begeleiden bij hun ervaring, maar ook hun suggesties moeten verwerken om toekomstige edities te verbeteren. De synergie van al deze stemmen zou wel eens precies de manier kunnen zijn om ons werk te verbeteren.

Categories

EMT map 2019-2024

EMT map